Είτε είσαι ευτυχισμένος μόνος σου είτε λαχταράς την αγάπη, κάποια στιγμή σίγουρα θα έκανες τη σκέψη γιατί δεν έχεις βρει ακόμα το τέλειο ταίρι. Είναι θέμα τύχης ή συντρέχουν κι άλλοι λόγοι; 

Η απάντηση μπορεί να υπάρχει μέσα σε μια νέα μελέτη που φέρνει στο φως τους κύριους παράγοντες που συμβάλλουν στο να παραμείνει κανείς ελεύθερος, χωρίς να έχει μια σταθερή ερωτική σχέση.

Συγκεκριμένα, μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης ανέλυσε τις απαντήσεις που έδωσαν περισσότερα από 17.000 άτομα, που κατοικούν στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία. Στην εν λόγω μελέτη, οι συμμετέχοντες ήταν από 16 ετών (δεν είχαν προηγούμενη εμπειρία σχέσης) έως και 29 ετών.

Η ανάλυση αποκάλυψε ότι όσοι ήταν πιθανό να παραμείνουν άγαμοι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα περιλάμβαναν άτομα με υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης.

Η συμβίωση με τους γονείς συνδέθηκε επίσης με μεγαλύτερη πιθανότητα να παραμείνει κάποιος μόνος, καθώς και με άτομα που ήταν δυστυχισμένα. Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι άνδρες φάνηκαν να παραμένουν μόνοι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με την DailyMail.

«Τα αποτελέσματά μας καταδεικνύουν ότι τόσο κοινωνικοδημογραφικοί παράγοντες όπως η εκπαίδευση, όσο και ψυχολογικά χαρακτηριστικά όπως η τρέχουσα ευημερία, βοηθούν στην πρόβλεψη του ποιος θα συνάψει μια ρομαντική σχέση και ποιος όχι», δήλωσε ο συν-επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας Μάικλ Κράμερ.

Ο παράγοντας της συγκατοίκησης

Η επιστημονική ομάδα διαπίστωσε επίσης ότι η μοναξιά συσχετίστηκε με υψηλότερες πιθανότητες να παραμείνει κάποιος άγαμος – υποδεικνύοντας ότι η συμβίωση με φίλους ή συγκάτοικους μπορεί να προσφέρει τις καλύτερες πιθανότητες εύρεσης συντρόφου.

Για το επόμενο μέρος της μελέτης τους, οι επιστήμονες διερεύνησαν πώς αναπτύχθηκε η ικανοποίηση από τη ζωή, η μοναξιά και τα επίπεδα κατάθλιψης μεταξύ των σταθερά singles σε σύγκριση με εκείνων που ήταν σε σχέση.

Διαπίστωσαν ότι οι νεαροί ενήλικες που παραμένουν μόνοι για μεγάλο χρονικό διάστημα παρουσίασαν μεγαλύτερη μείωση στην ικανοποίηση από τη ζωή και αυξημένα συναισθήματα μοναξιάς. Αυτά τα συναισθήματα έγιναν πιο έντονα στα τέλη της δεκαετίας των 20 τους - όταν άρχισαν να αυξάνονται και τα συμπτώματα της κατάθλιψης.

Παρόμοια μοτίβα παρατηρήθηκαν μεταξύ ανδρών και γυναικών, ανέφεραν οι ερευνητές. Ωστόσο, μόλις οι νέοι μπήκαν στην πρώτη τους σχέση, η ευημερία τους βελτιώθηκε.

«Συνολικά, τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η παραμονή σε μια κατάσταση χωρίς σχέση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα στη νεαρή ενήλικη ζωή σχετίζεται με μέτριους κινδύνους για την ευημερία», δήλωσε ο δρ Κράμερ.

Ενώ οι μακροχρόνια ελεύθεροι και όσοι είχαν μια ρομαντική σχέση διέφεραν ελάχιστα κατά την εφηβεία, αυτές οι διαφορές αυξάνονταν σημαντικά όσο περισσότερο διαρκούσε η μοναξιά.

Γράφοντας στο Journal of Personality and Social Psychology, οι ερευνητές ανέφεραν: «Οι νέοι ενήλικες με χαμηλότερη ευημερία, ανδρικό φύλο, ανώτερη εκπαίδευση και που ζούσαν μόνοι ή με γονείς παρέμειναν μόνοι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα».

Οι μεγαλύτεροι σύντροφοι

Επιπλέον, μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι οι ελεύθεροι άνθρωποι που θέλουν παιδιά, στην πραγματικότητα προτιμούν συντρόφους που φαίνονται μεγαλύτεροι. Τα ευρήματα αναδιατυπώνουν πλήρως την ιδέα ότι τα άτομα με μελαγχολία έλκονται περισσότερο από τη νεανική εμφάνιση, ανέφεραν οι ειδικοί. Και αυτό σημαίνει ότι το να είσαι στα 30 ή 40 σου μπορεί να σου δώσει ένα πλεονέκτημα έναντι των νεότερων ερωτικών «αντιπάλων» σου - τουλάχιστον αν θέλεις να κάνεις παιδιά.

Οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι αυτή η έλξη προς άτομα με μεγαλύτερη εμφάνιση δεν συνδεόταν με τον αντιληπτό πλούτο ή την ικανότητά τους να είναι γονείς. Αντίθετα, θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας φαίνονται πιο ψυχολογικά σταθερά ή «έτοιμα» για παιδιά.